สวัสดีค่ะ เราเชื่อว่าทุกๆคนเคยมีความรัก มันแน่นอนอยู่แล้ว เพราะความรักเป็นเรื่องของคนทุกเพศ ทุกวัย แต่.. ความรักของทุกคน ไม่เหมือนกัน.. เราเป็นคนหนึ่งค่ะ ที่มีความรักเหมือนคนทั่วๆไป แต่ความรักในครั้งนี้ มันไม่ธรรมดาเหมือนครั้งก่อนๆ เราชื่อ ป่าน (นามสมมุตินะคะ) เราเป็นคนที่ค่อนข้างแมนๆหน่อย เดินแมน เสียงใหญ่ แถมหน้าตาเรายังดูหล่ออีก แหม่ 55555555555 เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ภายนอกของเราอาจจะดูห้าวๆแมนๆเหมือนทอม แต่จริงๆเราเป็นผู้หญิงที่รักสวยรักงามใช้ได้เลยหละ เรามีกลุ่มเพื่อนสนิทมากๆที่สุดตอนม.ต้น (ตอนนี้เรายังคบกันอยู่ 5 ปีละ55555555) แต่พอเราขึ้นมาเรียนม.ปลาย เราต้องแยกห้องกับเพื่อนสนิททั้งหมด เพื่อนเราก็ไปเรียนตามแผนต่างๆ วิทย์-คณิต ศิลป์ภาษา ส่วนเรา.. ศิลป์คำนวณ เอ้อ.. เรามีเพื่อนที่มาจากกลุ่มเดียวกันตอนม.ต้น 1 คน (โชคดีจริงๆ5555555) เราอยู่ห้องเดียวกัน จากตอนม.ต้นที่ไม่ค่อยสนิทมากเท่าไร ตอนนี้สนิทกันละ มีอะไรก็ฝากนางซื้อนู่นซื้อนี่ แต่ไม่ค่อยให้ตังค์มันคืนหรอก 55555555555 เปิดเทอมวันแรกกับม.4 สายศิลป์คำนวน เราไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยน้ะ ไม่เลยหละ คือเราขี้เกียจไปทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ เราคิดถึงเพื่อนม.ต้นมากกว่า เพราะไปไหนก็ไปด้วยกัน โดยเฉพาะคอนเสิร์ต (จขกท.สายคอนเสิร์ตน้ะ55555555555) นอนบ้านมัน
โครตบ่อย ยืมกางเกงมันมาใส่อีก คือมันอยู่ไหน ตูอยู่นั่นอะ เปิดเทอมวันแรกเป็นอะไรที่เฉยมาก ทุกคนดูตื่นเต้น เพื่อนในห้องเรามี 45 คน ผช. 17 ผญ. 28 เราอยู่กลุ่มเพื่อนใหม่ที่ นอน 3 ทุ่ม ติดนิยาย ดูซีรี่ส์ อปป้าห่าเหวอะไรมันไม่รู้อะ ดูตูสิ สายคอนเสิร์ต กลับบ้าน ตี1 นอนตี5 ตื่นบ่าย3 เรียนแบบสโลวไลฟ์ มีปากกาน้ำเงินแท่งเดียว 55555555555 เพื่อนในห้องเราส่วนมากผญ.จะไม่ค่อยมีใครสายคอนเสิร์ตเหมือนเรา เพราะฉะนั้น เราจะคุยกะใครไม่รู้เรื่องเลย แต่... เพื่อนผช.
รู้ทุกอย่าง คุยได้ทุกเรื่องของสายคอน นี่ดิ เพื่อนตู "มะรึงไปดูพาราด็อกซ์ที่ไหนว้ะ?" "มะรึงเป็นแฟนคลับพาราด็อกซ์นานยังว้ะ?" "มะรึงไปทุกงานเลยปะ" "มะรึงเข้าได้ไงว้ะ มันเป็นบาร์น้ะ เจ๋งสาสสส" เข้ มะรึงรัวกันมาขนาดนี้ มะรึงจะให้กรูตอบคำถามไหนก่อนน 5555555555 คือมันรู้ทุกเรื่องพอๆกับเรา แต่เราก็ยังอยู่กับกลุ่มเพื่อนผญ.อยู่น้ะ ส่วนเพื่อนเก่าตอนม.ต้น เราก็นัดกินข้าวกันตอนกลางวันทุกวัน (ตอนนี้ยังคบกันอยู่5555555555) ส่วนเพื่อนชายห้องใหม่ของเรานั้น มันจะมีอยู่คนนึง ที่สายคอนแบบเดียวกับเราเลย มันอาจจะไม่ได้ไปทุกงานเหมือนเรา แต่มันก็รู้เรื่องพวกนี้เยอะพอสมควร เราจึงยกให้มันเป็นเพื่อนชายที่เราคิดว่าสนิทกับมันมากที่สุด มันชื่อ "ปาร์ค" (นามสมมุติน้ะค้ะอิอิ) นอกจากจะคุยกันแล้ว มันยังชอบมาเล่นกับเราอีก มันชอบมาคุยเรื่องนู่นนี่กับเรา มันไปกระกวดเดอะวอยซ์ด้วยค่ะ มันชอบร้องเพลง และก็ร้องเพระด้วยน้ะ5555555 วันที่มันไปประกวดเดอะวอยซ์ มันทักเรามาค่ะ
ปาร์ค: ป่าน สั่นว่ะ (ถ่ายรูปบรรยากาศส่งมา)
เรา: เออน่า ตั้งสติ จิตอยู่กับเพลง อย่าไปคิดเรื่องอื่น มะรึงทำได้อยู่แล้ว สู้ๆ ✌🏻️✌🏻
ปาร์ค: ✌🏻️✌🏻✌🏻✌🏻
พอถึงวันจันทร์เรากับมันก็ไปโรงเรียนกันปกติ แต่แปลก.. ที่เรากับรู้สึกแบบ ไม่ปกติ.. เรารู้สึกเขินทุกครั้ง ที่คุยกับมัน หรือเราอาจจะคิดไปเองก็ได้น้ะ เราไม่บอกใครค่ะ เพราะเราคิดว่ามันคงไม่มีอะไร อาจจะเป็นเพราะเราชอบคนง่ายด้วยก็ได้ ตกเย็นของวันถัดมา นางไปร้านนมค่ะ แล้วก็เช็คอิน เราเลยไปคอมเม้น
ป่าน: ไม่ชวนเลยอะะ งอลว่ะะ
ปาร์ค: ง้อๆ 😜😜
ป่าน: ซื้อมาง้อดิ เดะหายเลย5555555
ปาร์ค: (สติ๊กเกอร์อะไรไม่รู้ค่ะลืม5555555)
แปลกมาก ทำไมเรารู้สึกดีกับมันขึ้นทุกวัน ทุกวันน ทั้งๆที่เพื่อนคนอื่นเราก็เล่นกันคุยกันแบบนี้ แต่เรารู้สึกดีกับมัน แค่..คนเดียว ความรู้สึกนั้นมากขึ้นมากขึ้นทุกวันค่ะ ทุกวันจนเรามั่นใจว่า เราชอบมัน จริงๆ เราเลยตัดสินใจบอกเพื่อนของเรา(เพื่อนที่มาจากกลุ่มเก่าตอนม.ต้น)นางช๊อคมากค่ะ ไม่คิดว่าเราจะชอบ เพราะเราทำตัวเนียนมากๆ นางก็ถามว่านานรึยัง ละก็ถามนู่นนี่ตามประสาคนคาดไม่ถึง 55555555 เราชอบมันได้ประมาณ 3 เดือนค่ะ แล้วเราก็เลิกชอบ เป็นเพราะเราเบื่อง่าย (ดูสวย555555555) จนปลายปีที่ผ่านมา มันกลับมาเล่นกับเราค่ะ แต่เล่นครั้งนี้ ไม่ธรรมดาเหมือนครั้งก่อนๆ มันชอบมาเล่นผมเราค่ะ จับหัวบ้าง มองหน้า คือเดือนนึงมี 31 วัน มันเป็นแบบนี้ 23 วัน (อีก8วันคือเสาร์-อาทิตย์55555555) มันเล่นกับเราทุกวันเลยค่ะ ชอบมันเต๊าะเรา เล่นผม ลูบหัว (กรูก็หวั่นไหวเป็นน้ะเว้ยยย) ใช่ค่ะะ เรากลับมาชอบมันอีกครั้ง (เพราะมะรึงเล่นหัวกรูนี่แหละะ พ่อแม่ไม่บอกรึยังไงว่าถ้าไม่ได้ชอบใครอย่าเล่นหัววสึดด) จนปิดเทอมม แถ่แด๊มมม (ยังไม่จบเน่อออ เดะมาต่ออ อิอิ)
ประสบการ์ณชอบเพื่อนร่วมห้อง พีคโครตตต บอกเลยยย
ปาร์ค: ป่าน สั่นว่ะ (ถ่ายรูปบรรยากาศส่งมา)
เรา: เออน่า ตั้งสติ จิตอยู่กับเพลง อย่าไปคิดเรื่องอื่น มะรึงทำได้อยู่แล้ว สู้ๆ ✌🏻️✌🏻
ปาร์ค: ✌🏻️✌🏻✌🏻✌🏻
พอถึงวันจันทร์เรากับมันก็ไปโรงเรียนกันปกติ แต่แปลก.. ที่เรากับรู้สึกแบบ ไม่ปกติ.. เรารู้สึกเขินทุกครั้ง ที่คุยกับมัน หรือเราอาจจะคิดไปเองก็ได้น้ะ เราไม่บอกใครค่ะ เพราะเราคิดว่ามันคงไม่มีอะไร อาจจะเป็นเพราะเราชอบคนง่ายด้วยก็ได้ ตกเย็นของวันถัดมา นางไปร้านนมค่ะ แล้วก็เช็คอิน เราเลยไปคอมเม้น
ป่าน: ไม่ชวนเลยอะะ งอลว่ะะ
ปาร์ค: ง้อๆ 😜😜
ป่าน: ซื้อมาง้อดิ เดะหายเลย5555555
ปาร์ค: (สติ๊กเกอร์อะไรไม่รู้ค่ะลืม5555555)
แปลกมาก ทำไมเรารู้สึกดีกับมันขึ้นทุกวัน ทุกวันน ทั้งๆที่เพื่อนคนอื่นเราก็เล่นกันคุยกันแบบนี้ แต่เรารู้สึกดีกับมัน แค่..คนเดียว ความรู้สึกนั้นมากขึ้นมากขึ้นทุกวันค่ะ ทุกวันจนเรามั่นใจว่า เราชอบมัน จริงๆ เราเลยตัดสินใจบอกเพื่อนของเรา(เพื่อนที่มาจากกลุ่มเก่าตอนม.ต้น)นางช๊อคมากค่ะ ไม่คิดว่าเราจะชอบ เพราะเราทำตัวเนียนมากๆ นางก็ถามว่านานรึยัง ละก็ถามนู่นนี่ตามประสาคนคาดไม่ถึง 55555555 เราชอบมันได้ประมาณ 3 เดือนค่ะ แล้วเราก็เลิกชอบ เป็นเพราะเราเบื่อง่าย (ดูสวย555555555) จนปลายปีที่ผ่านมา มันกลับมาเล่นกับเราค่ะ แต่เล่นครั้งนี้ ไม่ธรรมดาเหมือนครั้งก่อนๆ มันชอบมาเล่นผมเราค่ะ จับหัวบ้าง มองหน้า คือเดือนนึงมี 31 วัน มันเป็นแบบนี้ 23 วัน (อีก8วันคือเสาร์-อาทิตย์55555555) มันเล่นกับเราทุกวันเลยค่ะ ชอบมันเต๊าะเรา เล่นผม ลูบหัว (กรูก็หวั่นไหวเป็นน้ะเว้ยยย) ใช่ค่ะะ เรากลับมาชอบมันอีกครั้ง (เพราะมะรึงเล่นหัวกรูนี่แหละะ พ่อแม่ไม่บอกรึยังไงว่าถ้าไม่ได้ชอบใครอย่าเล่นหัววสึดด) จนปิดเทอมม แถ่แด๊มมม (ยังไม่จบเน่อออ เดะมาต่ออ อิอิ)